Bir zamanların geçilmez kalesi Allianz Stadyumu, artık Juventus için bir sığınak değil. Como karşısında alınan 2-0'lık yenilgi, son beş maçtaki dördüncü mağlubiyet olarak kayıtlara geçti. Ancak istatistikler, sahadaki ruhsuzluğun ve dağınıklığın tamamını anlatmaya yetmiyor. Bu bir kaza değil, belirgin bir çöküş trendi.
ANALİZ: Sorun skordan daha derin. Massimiliano Allegri'nin pragmatizmi, artık kronik bir yaratıcılık kısırlığına ve öngörülebilirliğe dönüşmüş durumda. Sahada ne yaptığını bilmeyen, bağlantısız ve özgüvenini tamamen yitirmiş bir oyuncu topluluğu var. Como gibi mütevazı bir rakibin bile Juve'nin taktiksel zaaflarını bu kadar kolay açığa çıkarması, tehlikenin boyutunu gözler önüne seriyor.
Bu durum Galatasaray için ne anlama geliyor? İlk bakışta bu, İstanbul'da zafer için eşsiz bir fırsat gibi görünebilir. Ancak bu, tehlikeli bir yanılgı olabilir. Yaralı bir dev, en tehlikeli olanıdır. Torino'daki bu kriz, Avrupa sahnesinde bir reaksiyon gösterme, bir karakter kanıtlama arzusunu tetikleyebilir. Juventus, tam da her şeyin bittiği düşünüldüğü anda kimliğini hatırlamaya çalışacaktır.
Yine de gerçek ortada: Juventus, hem zihinsel hem de taktiksel olarak tarihinin en kırılgan dönemlerinden birini yaşıyor. Okan Buruk ve öğrencileri için doğru anı kollamak, rakibin bu psikolojik çöküntüsünü akıllıca kullanmak, sadece bir galibiyet değil, aynı zamanda Avrupa'da bir güç beyanı anlamına gelecektir. Como'nun açtığı kapıdan geçmek, Galatasaray'ın kendi elinde.
