Konya’da yaşanan olay, basit bir asayiş haberinden çok daha derin, toplumsal bir kırılmayı işaret ediyor. İnşaat alanında hırsızlık yaptığı iddia edilen Ramazan Özgilik’i yakalayan Bayram Yürekli (49), polisi arayıp şahsı adalete teslim etmek yerine, kendi adaletini kendi sağlamayı seçti. Sonuç? Ağır yaralanan Özgilik, altı günlük yaşam mücadelesini yoğun bakımda kaybetti. Yürekli ise artık bir 'mülk sahibi' değil, bir 'katil zanlısı' olarak cezaevinde.
Burada durup sormamız gereken soru şu: Bir insanı, henüz suçu kanıtlanmamış olsa dahi, öldüresiye dövme hakkını kendimizde nasıl buluyoruz? Hukuk literatüründe 'ihkak-ı hak' olarak bilinen, kişinin hakkını devletin gücü yerine kendi kaba kuvvetiyle araması durumu, modern toplumun temellerine dinamit koymakla eşdeğerdir. Bayram Yürekli’nin eylemi, meşru müdafaa sınırlarını fersah fersah aşmış, bir cezalandırma ritüeline dönüşmüştür.
GokaNews Analizi: Öfke Kontrolü ve Adalet Terazisi
Bu olayda dikkat çeken en karanlık detay, şiddetin dozudur. Bir hırsızı etkisiz hale getirmek ile onu komaya sokacak kadar darbetmek arasında devasa bir fark vardır. Bu fark, meşru müdafaa ile kasten adam öldürme arasındaki çizgidir. Şüphelinin, yakaladığı kişiyi polise teslim edene kadar tutmak yerine, hıncını alırcasına şiddet uygulaması, toplumda giderek artan tahammülsüzlüğün ve şiddet eğiliminin bir yansımasıdır.
İnşaattan çalınması muhtemel üç beş parça demir veya bir çuval çimentonun bedeli, bir insan hayatı mıdır? Hukuk sistemimiz, hırsızlık suçuna idam cezası vermezken, sokaktaki vatandaşın kendini hem savcı, hem hakim hem de cellat yerine koyması kabul edilemez. Bu vaka, mülkiyet hırsının insan hayatının kutsallığının önüne geçtiği trajik bir andır.
Ramazan Özgilik’in hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan bu olay, 'suçlu' olduğu iddia edilen kişinin yargılanma hakkını elinden almış, iddia sahibi kişiyi ise telafisi olmayan bir yola sürüklemiştir. Bayram Yürekli, belki de birkaç bin liralık malzemeyi korumak isterken, hayatının geri kalanını parmaklıklar ardında geçirme gerçeğiyle yüzleşecek.
Sonuç olarak bu olay, bireysel silahlanma veya şiddet kullanımının çözüm değil, felaket getirdiğinin en somut kanıtıdır. Devletin kolluk kuvvetlerinin ve yargı mekanizmasının devre dışı bırakıldığı her senaryo, ne yazık ki Konya'daki gibi vahşetle sonuçlanmaya mahkumdur. Adaleti sopanın ucunda arayanlar, günün sonunda o adaletin terazisinde yargılanmaktan kaçamazlar.
